Ouderen in antikraak?

In delen van Friesland neemt door krimp de leegstand van woningen toe. Tegelijkertijd zie je dat ouderen langer zelfstandig moeten blijven wonen en hun koopkracht al jaren achteruit gaat. Voor een aanzienlijk aantal ouderen wordt het steeds moeilijker de eindjes aan elkaar te knopen. De kosten stijgen en het inkomen daalt.

Onder die groep bevinden zich ook mensen, die met een nostalgisch gevoel zullen terugdenken aan de tijd van de hippies. Bij veel ouderen is het gevoel onderdrukt om woonruimte te kraken of mee te doen aan getolereerde antikraak. Bij antikraak gedoogt de eigenaar van een pand dat er bewoners zijn die geen huur betalen of die een pand juridisch niet in eigendom verwerven. Soms wordt er zelfs een antikraak overeenkomst gemaakt waarin afspraken zijn vastgelegd. De antikraker bewoont het pand om leegstand of om kraken tegen te gaan. Er zijn zelfs eigenaren die antikrakers een vergoeding geven. Liever een bewoond huis zonder inkomsten, dan leegstaand niet te verkopen of te verhuren!

Ouderen worden steeds vitaler ouder en moeten langer zelfstandig blijven wonen. Het is dus niet uitgesloten dat ouderen zich gaan inzetten voor antikraak. Dat is niet gebruikelijk, maar er zijn voldoende redenen te bedenken voor ouderen om een antikraak beweging op te zetten.

Ouderen die niet aan een vaste woonplaats gebonden zijn kunnen in krimpgebieden kiezen uit verschillende woonvormen. Vaak vindt antikraak plaats in groepsverband. En dat is precies wat veel ouderen zoeken. Wonen met anderen, waar de één nog kan wat de ander niet meer kan. Samen wonen en toch apart. Voor elkaar zorgen en toch je eigen ruimte hebben. Het vraagt om creativiteit, maar daaraan ontbreekt het vaak niet.

De ouderen waarover ik het nu heb kunnen met antikraak invloed uitoefenen op de overheid en op eigenaren van panden om iets te doen aan de leegstand en aan de woonbehoefte van ouderen. Antikraak kent vaak beperkingen. Het pand kent soms achterstallig onderhoud en gebruik van gas, elektriciteit en water levert startproblemen op. Ouderen die antikraak overwegen hebben dikwijls al ervaring met dit soort problemen.

Aan antikraak kleeft een negatief imago. Alsof je iets doet wat niet hoort. De overheid en eigenaren van panden zouden daaraan wat kunnen doen. Waarom zouden ze er niet aan meewerken als bijvoorbeeld een school al enige tijd leegstaat? Waarom zou je niet meewerken aan antikraak als een pand leegstaat, niet te verkopen of te verhuren is en er mensen zijn die er willen wonen, maar de kosten niet kunnen opbrengen?

Onlangs las ik een bericht van een gemeente die statushouders (erkende vluchtelingen) antikraak wil laten wonen om daarmee te voldoen aan het tekort aan huisvestingsmogelijkheden voor statushouders. De gemeente zou daarover in overleg gaan met Carex, een antikraak organisatie. Maar waarom voor erkende vluchtelingen? Omdat er een van bovenaf opgelegde taakstelling ligt? Ik vind dat iedereen er belang bij heeft om van nood een deugd te maken.

Er is een toename van daklozen. Ook van oudere daklozen. De opvang van daklozen kost geld en levert veel discussie op in wijken waar dit wordt gerealiseerd. Daarom is het merkwaardig, dat er niet op een meer creatieve manier wordt omgegaan met huisvesting en dus ook met antikraak.

De overheid verwacht dat maatschappelijke problemen van onderop worden opgepakt. Dan mag je verwachten, dat de antikraak beweging ruimte krijgt zodra hieraan behoefte is. Niet alleen bij antikrakers, maar ook bij degenen die antikraak willen bevorderen.

Ben je tegen kraken of antikraken? Help dan mee om oplossingen aan te dragen zodat kraken of antikraken geen onderwerp meer hoeft te zijn. Oplossingen voor adequate huisvesting, evenwicht op de woningmarkt, het voorkomen van leegstand en tegelijkertijd tegemoetkomen aan de woonbehoefte!

 


Geschreven op 20. juli 2016 door Jan Waterlander

Heeft u een mooi verhaal? Stuur dan uw verhaal in voor ons gastblog; een podium voor iedereen! Een verhaal insturen kan via onze contactpagina en via ons e-mailadres; info@50plus.frl