Pas op voor zetelrovers!

Politieke partijen willen zoveel mogelijk zetels veroveren op andere partijen. Kosten nog moeite worden gespaard en er ontstaat een strategisch spel om de gunst van de kiezer. Meer zetels geven meer macht en invloed en niet onbelangrijk: recht op meer subsidie. En wat de een meer heeft, heeft de ander minder! Zo werkt dat! Daarmee kun je met recht zeggen dat er zetels moeten worden geroofd!

Eenmaal in het bezit van de op anderen veroverde zetels lijkt de inhoud er vervolgens minder toe te doen. De partij ideologie, verkiezingsbeloften en andere ingezette wapens om zoveel mogelijk zetels te veroveren worden soms snel ingeleverd. Wie gisteren nog de vijand was, kan morgen bondgenoot of coalitiepartner zijn. Want het gaat zetelrovers om de macht en daar zijn zetels en kiezers voor nodig. Het doel heiligt de middelen. Dus draag je gedachtegoed uit waarmee je kiezers hebt getrokken zolang dat uit komt. Zo hebben politieke partijen ten opzichte van elkaar alle kenmerken van zetelrovers.

Anders is dat binnen de politieke partijen zelf. Daar wacht iemand die de fractie verlaat of moet verlaten, pek en veren! Een afgesplitste kandidaat die wel het gedachtegoed blijft uitdragen en zijn rechtmatig verkregen zetel wil behouden wordt gezien als verrader, als collaborateur. Maar wie zijn probleem is dat eigenlijk?

Partijen willen sterk zijn en eenheid uitstralen. Afsplitsingen en nieuwe kleine partijen doen daaraan afbreuk. Dat hoort niet en is dus lastig! Het is een illusie om te denken dat iedereen die op een bepaalde partij stemt, ook hetzelfde vindt, denkt en doet. Dat is niet zo. Daarom zijn afsplitsingen en het ontstaan van kleinere partijen het probleem van de grotere partijen.

Zoals partijen die veel zetels veroveren en vervolgens grote groepen kiezers in de kou laten staan. Partijen die het drukker hebben met zichzelf dan met de veranderende samenleving. Partijen die zichzelf als doel zien en niet als middel om hun kiezers te vertegenwoordigen. Partijen die fractiediscipline afdwingen en geen oog willen hebben voor de verschillende opvattingen binnen hun achterban. Het werkt in de hand dat er nieuwe partijen en afsplitsingen ontstaan.

Bij nieuwe partijen zitten vrijwel altijd "partij hoppers". Mensen die eerder lid of kiezer waren van een andere partij en die partij de rug toekeerden omdat ze er niet (meer) vonden wat ze zochten. Bij nieuwe partijen vinden ze terug wat de andere partijen laten liggen.

Als bestaande partijen geen of onvoldoende oog hebben voor de gevolgen van demografische ontwikkelingen en de leefomstandigheden van huidige en toekomstige ouderen, dan is het ontstaan, handhaven en groeien van een partij als 50PLUS volstrekt logisch. Dan is het ook logisch dat 50PLUS zetels gaat veroveren.

Er is één valkuil. Als nieuwe partijen veel zetels veroveren, groot worden en op dezelfde wijze omgaan met hun achterban als de andere grotere partijen, blijft het verschijnsel zetelroof op de loer liggen. Niet alleen tussen politieke partijen onderling, maar ook binnen de partijen.

 


Geschreven op 16. juni 2016 door Jan Waterlander

Heeft u een mooi verhaal? Stuur dan uw verhaal in voor ons gastblog; een podium voor iedereen! Een verhaal insturen kan via onze contactpagina en via ons e-mailadres; info@50plus.frl