"Deksels nog aan toe......."

Een potje of een flesje vruchtensap? Als de smaak het laat afweten en trek zich niet beperkt tot etenstijd, is het maar wat handig om iets achter de hand te hebben. Bezoek neemt soms wat mee en als je je bezoek wat wilt aanbieden wil je nog wel wat hebben staan. Liefst kleine verpakkingen die gesloten houdbaar zijn en geopend opgemaakt kunnen worden. Potjes dus! Flesjes, blikjes, geconserveerd in glas, blik, of kunststof.

Het viel me op dat er altijd wel iets was om de gezelligheid te versterken. Het viel me ook op dat sommige lekkernijen er de volgende keer nog stonden. "Lesse jo dat self net? We hawwe dat meinommen foar jo!"

"Deksels nog aan toe!"

De kracht glipt uit de vingers. Spieren, zichtbaarder geworden door de tijd, hebben aan kracht ingeboet. "Meitsje it self mar even iepen", klinkt het uitnodigend. Tot ik merk dat dit meer is dan een vriendelijk verzoek...

Wat geopend moet worden gaat soms van de één naar de ander, tot de sterkste vingers er in slagen de fles, het potje of blikje te openen.

Ik ontdek kapotte mesjes en kromme lepeltjes. De "gereedschapskist" voor in de keuken.

Klein leed. Dat wel!

Toch zou je denken, dat techneuten en ontwerpers, die de beste en mooiste verpakkingen maken, er oog voor hebben dat wat houdbaar gesloten wordt ook geopend moet kunnen worden. Ook door ouderen die dit dikwijls een onoverkomelijke klus vinden.

Een artikel in de Leeuwarder Courant van 4 april 2016 zette me aan tot een onderzoekje.

Verpakkingsprofessor Roland ten Klooster stelt in het artikel vast, dat vooral ouderen vaak de kracht niet meer hebben om potjes te openen. "Technisch gezien zijn allerlei klantvriendelijkere verpakkingen mogelijk, maar de productie daarvan komt niet van de grond."

Dus heb ik maar eens wat specifieke inkopen gedaan: kleine jampotjes, zuivel en drankkartonnen, groenten in potjes, paté in blikjes, broodbeleg in plastic en wat mij verder interessant leek voor de voorraadkast. Roland ten Klooster beweert: "De helft van de volwassenen krijgt het deksel er niet af, weten we uit ergonomisch onderzoek". Tot die helft wil ik (nog) niet gerekend worden, maar het probleem ervaar ik wel degelijk.

"Deksels nog aan toe!"

Geen voor de hand liggend politiek onderwerp en ook geen Provinciale kerntaak. Maar als om economische redenen zoiets "kleins" al over het hoofd wordt gezien? Wat zien we dan allemaal nog meer over het hoofd met betrekking tot basale leefomstandigheden van ouderen?!

 


Geschreven op 04. april 2016 door Jan Waterlander

Heeft u een mooi verhaal? Stuur dan uw verhaal in voor ons gastblog; een podium voor iedereen! Een verhaal insturen kan via onze contactpagina en via ons e-mailadres; info@50plus.frl