Bisten en âlderein

Wij moesten voor ons zelf zorgen, maar voor de hondjes stond ze op en moeizaam achter de rollator moesten de hondjes van hun snoepjes worden voorzien. Mijn dementerende vader, kennelijk een enigszins verborgen dierenvriend, was de overlast van huisdieren vergeten, en niet bij ze weg te slaan. Er was chemie tussen onze honden en mijn ouders...... De deur uit namen ze een prominente plaats in: op de rolstoel, op de scootmobiel of trouw er naast of er voor.

Zij waren voortdurend in gesprek met "hun" hondjes en in niets kwamen ze over en weer te kort.
Ook nu gaat er altijd een hondje mee naar hun enige overgebleven "oma". Andere bewoners van het verzorgingshuis delen de aandacht. "Zo ben je er weer?" "Kom maar gauw!" Het is ontroerend om te zien welke verbinding ouderen maken met huisdieren. Het contact, aaien, voelen, begrijpen, en praten is heel bijzonder.

Veel ouderen hebben ook altijd huisdieren gehad. Een huisdier als deel van het gezin of de familie. Huisdieren voor de zorg, voor het uitlaten en voor de gezelligheid.

Met het ouder worden ontstaan ook beperkingen in het verzorgen van je huisdier. Je hond moet ook uit kunnen. Ook als je zelf niet in staat bent dat te doen. Eenmaal aangewezen op een verpleeg- of verzorgingshuis moet je afstand nemen van je vertrouwde omgeving en ook van je huisdieren, die daarvan deel uit maken. En misschien heb je dan juist wel behoefte aan het gezelschap van jouw hond, of jouw kat.

Ik merk dat men in "de Zorg" zich daarvan bewust is. Hier en daar wordt er over na gedacht hoe je ouderen met huisdieren in contact kunt houden. Soms is er een dierenweide, maar dat is anders. Anders dan het gezelschap van je hond of je kat. Ook als je die met anderen deelt.

Het gevoel dat je hond of kat je nog steeds begrijpt, dat ze je aandacht en zorg waarderen. Trouw zijn en er voor jou zijn. Dat is geen politiek onderwerp, maar wel een punt van en voor de zorg.

Er zou meer aandacht kunnen zijn voor "de sociale hulphond". Het is al een hele stap als verzorgingshuizen huisdiervriendelijk worden gemaakt en als jij er komt, je hond ook welkom is. Waarom geen adoptie honden, of een uitlaat service voor als je niet meer kunt opbrengen, wat voor je huisdier nodig is, zonder ervan afscheid te moeten nemen. Huisdierdelers zijn ook goed mogelijk: De lasten en de lusten delen......

De mevrouw, in het verzorgingshuis, ik ken haar verder niet, die al dagen niets had gezegd, ging spontaan aan de praat met onze hond, alsof het haar hond was, die ze, zonder zich er misschien van bewust te zijn, al jaren miste.

Onthutsend was de ervaring van een vriendin, die bij haar demente moeder op bezoek ging en haar trouwe hond mee nam: " Ooooh mevrouw, hoe komt u hier met de hond van mijn dochter?"

In de voorbeelden heb ik het over verzorgings- en verpleeghuizen. We weten allemaal dat van ouderen wordt verwacht, dat ze langer zelfstandig thuis wonen. Ook dat er op grote schaal sprake is van vereenzaming.

Het is de moeite waard om na te denken over wat je in de straat of in de buurt hieraan zou kunnen doen. Voor veel ouderen kan mogelijk laagdrempelig in een behoefte worden voorzien.

Ideeën en suggesties zijn welkom via 50plus@fryslan.frl. Wie kent mooie voorbeelden van hoe het ook kan?

 

 


Geschreven op 09. februari 2016 door Jan Waterlander

Heeft u een mooi verhaal? Stuur dan uw verhaal in voor ons gastblog; een podium voor iedereen! Een verhaal insturen kan via onze contactpagina en via ons e-mailadres; info@50plus.frl