"Lang zal ze leven......"

Belangstelling voor de jarige leek de voornaamste overeenkomst tussen de mensen, waarmee ik aanwezig was op een verjaardagsfeestje. Een leuk en ongedwongen feestje met voor mij veel onbekenden. Eerst was vooral de jarige onderwerp van gesprek: In een traditionele kring opstelling, beginnend met koffie en oranjekoek.

Misschien wel doordat de meeste feestgangers elkaar slechts oppervlakkig kenden, was het voor mij de vraag hoe leuk het zou worden. Wat zouden de gespreksonderwerpen zijn? Waarover zou het gaan? Zou het ergens over gaan? Op een onverwacht moment kwam de golf van faillissementen en dreigende sluiting van winkels aan de orde. In dat verband ook de dreigende werkloosheid. De brug naar uitkeringen, koopkracht, huizenprijzen en de rentestand werd gauw gemaakt.

Met mij werden meerdere aanwezigen daarvan niet vrolijk. Er tekende zich een gevoel van afhankelijkheid en machteloosheid af. Hopen dat je van onheil wordt gespaard, want eenmaal in de verdrukking kom je daar niet zo maar uit. Dat was wel duidelijk!

Zonder het over zichzelf te hebben werden voorbeelden genoemd van schrijnende gevallen. Er kwamen ook oplossingen voorbij: meer bezuinigen of juist meer uitgeven, een beroep doen op de overheid of juist individuele personen aansporen om de eigen problemen op te lossen.

Al pratend werden politieke opvattingen zichtbaar. Je herkende de ondernemers, mensen die het goed hadden en meer kwetsbare mensen. Van een aantal leefden de ouders en soms de grootouders nog en die deden nog een schepje boven op wat al was gezegd. Anderen spraken veel meer zorgen uit over de toekomst van hun kinderen, waarover ze veel meer uitgesproken waren, dan hun kinderen zelf. Politieke voorkeuren tekenden zich af en zowel de gesignaleerde problemen als mogelijke oplossingen werden bij "anderen" gelegd.

Ik balanceerde tussen middelbare school herinneringen over economie, de dagelijkse politiek maatschappelijke realiteit en de beleving van de aanwezigen op dit verjaardagsfeestje. Uitspraken over de positie van huidige en toekomstige ouderen heb ik goed in mijn oren geknoopt. Ik moest denken aan de "nieuwe" beleidsbrief economie van de Provincie.

Wat zouden deze mensen daarvan merken, anders dan een artikeltje in de regionale krant? Kunnen we zichtbaar maken waar het echt om gaat? Hoe doorbreken we de economische impasse waarin we lijken te verdwalen?

De korte termijn oplossing kwam van een feestganger die op het goede moment inzette met het "Lang zal ze leven..."

"Lang zal ze leven: In de gloria!"

En zo is het...


Geschreven op 18. januari 2016 door Jan Waterlander

Heeft u een mooi verhaal? Stuur dan uw verhaal in voor ons gastblog; een podium voor iedereen! Een verhaal insturen kan via onze contactpagina en via ons e-mailadres; info@50plus.frl